تبليغاتX
وبلاگ شخصی ساده - صميمي
خانه | آرشیو | پست الکترونیک
به مناسبت محرم

این مطلب را به مناسبت ایام محرم از وبلاگ زیبای (‌انتظار خورشید )‌آورده ام

 آدرسش در پیوندهای روزانه هست .

السلام علیک یا ابا عبدالله

فدای مظلومیتت یا ابا عبدالله الحسین (ع)

محرم، ماه ايثار و از جان گذشتگی است!

ماه عشق و شور و فریاد است!

ماه سرافرازی بر فراز نیزه هاست!

ماه آمیختن با خون و آمیختن عشق است

سلام بر حسین (ع)

زمین می چرخد و بر روی عقربه عاشورا می ایستد.

حادثه ای در حال رخ دادن است....................

حادثه ای عظیم که نبض هستی به وجود او می تپد .

او قلب هستی است که می تپد و جان هدیه می کند.

مولایم !! ابراهیم من !!

 ابراهیمی که بتهای کعبه دل رو در هم می شکنی و فرو می ریزی

سلیمانم !! که هزاران سلیمان با آن جلال و جبروت و

ثروتشان در رکابت زانو خواهند زد .

مولایم !!

 ای عزیز فاطمه!! عاشورا نزدیک است و  مرهمی نیست بر

دل سوخته  من جز اسم تو را صدا زدن....

ای سومین نشانه عشق!!

می خواهم با تو سخن بگویم و از رازهای سر به مهر با تو بگویم

اما نمی دانم نمی دانم اذن ورودم میدهی؟؟؟؟؟؟

اگر اذنم ندهی چه کنم؟

 به کدام بیابان سر بگذارم و از همه کس بگریزم؟

میدانم که سرا پا گناهم

 وجودم عملم همه پر از گناه است اما یک چیز

هست که هنوز امید اصلاح شدن را در من زنده میکند

و راه رسیدن من را به تو می دهد و نا امید نمی کند

مهر توست که در دلم وجود دارد.

ای آقای من! بهار من تو هستی! فریاد رسم تو هستی!

و طبیب دردهایم تو هستی!

|+| نوشته شده توسط ماشاالله اميدوارعسكري در چهارشنبه یازدهم بهمن 1385 و ساعت 16:49 | 
در افق

بنام خدای طلوع

 

در افـق ؛ آنجا که آسمان ؛ آبی احساس را به پای سبزی باور بارور زمین می ریزد

آنجا که دست های زمین و آسمان در هم گره می خورند تا زمینی ها ، راهی برای آسمانی شدن بیابند

 آنجا . . . . . .  در افق . . . . . . . .

                                    دو مردرا می بینم . . . .  . . 

ایستاده بر فرازی از جهاز شتران

دو مرد را می بینم . . . . . .

ایستاده تا راهی را ترسیم کنند برای همیشه ی تاریخ

                                    راهی . . . . . به روشنی ولایت

. . . . . . . . و . .  دود . . . . .

. . . . . .  و آتش . . . . . . .

                                                . . . . . . . وابرهایی سیاه . . . .

که می آیند تا روشنی این راه را . . . . . . .

. . . . . . .   به سیاهی تزویر

. . . . . . . . به تیرگی خیانت

 . . . . . . . وبه تاریکی نیرنگ

بشکنند

اما . . . . . .

       شمع هایی را می بینم

. . . . . . یاخورشیدهایی پشت ابر را

که . . . . . . .

دست به دیوار . . . . . . در کوچه ای

. . . . یا سربه چاه . . . . . . . ..  در نخلستانی

. . . . . یا به تنهایی . . . . . . در میان بستگانی بیگانه

. . . .. یا برفراز نی . . . . . . . در بیابانی

. . . . . . که فریاد می زنند

وپاس می دارند

روشنی این راه را

. . . . . . .. تاهمیشه ی تاریخ

. . . . . و مردی رامی بینم

غریب . . . .  در میان بیگانگتنی آشنا

. . . . . . . وارث جدش

که غریب بود درمیان آشنایانی بیگانه

. . . . . واین هشتمین شمع . . . . .

چه می گویــم ؟  !   !   !

این هشتمین خورشید . . . . . .

بازبر فراز جهازی از شتران ایستاده است تا   

 این بار . . . . . . . . باز مردان وزنان بیایند

برای بیعتی دیگر

اما . . . . . .  .

        این بار . . . . . .

                                    اینان . . . . . . . .

نه یار سقیفه اند . . . . . . .

. . . . . . . ونه اهل کوفه

اینان

زنان ومردانی ازدیار سلمانند

که براستی مسلمانند

و اینگونه بود که آن هشتمین خورشید

آنگاه که چشم مردمان ، به نور جمال و راه تاریخ ، به فیض کلام ، روشن ساخت

در افق نگاه مردمان آن روز نیشابور . . . . .

مردان فردای ایران را می دید

بچه های عملیات ثامن الائمه را . . . . .  

بچه های کربلای هشت را . . . . . .

بچه های فتح المبین را . . . . . .

و هم بدین سبب بود که  در اولین گام برخاک این سرزمین ، در شلمچه ، از فردایی سخن گفته بود که گروهی از بهترین یارانش ، برروی آن خاک ؛ به خون می غلطند

او ؛ آنانی را می دید  که . . . .

دست در دست بیعت غدیر

سرمشق ارادت از خط شرطی گرفه بودند که آن هشتمین مرد

در نیشابور داد:

که :  « اَنَـا مـِن شُـروُطِـهَــا »

 

 

و بر آن پیمان و این شرط

مردان و زنان ایرانی

ایستادند . . . . . . . ایستاده اند . . . . . . .  .. می ایستند . . . .  ..  و خواهند ایستاد

تا فــردا روزی که

خورشید از افق

از همانجا که آسمان ، آبی احساس را به پای سبزی باور بارور زمین می ریزد

از همانجا که راهی برای آسمانی شدن زمینی هاست ؛ برآید

وجهان را از هرچه سیاهی و پلیدی است بیالاید

و آن روز . . . .  ..

پروانه هایی را خواهیم دید . . . . .

که در صبح ظهور

. . . . . . تابه پابوس گل

. . . . . . . . . . . . « رقص کنــان خواهنـــد رفت »

 

بـــه امیــد آن روز

 

 

 

|+| نوشته شده توسط ماشاالله اميدوارعسكري در سه شنبه دهم بهمن 1385 و ساعت 10:41 | 
Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar


اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً