تبليغاتX
وبلاگ شخصی ساده - صميمي
خانه | آرشیو | پست الکترونیک
گرامیداشت روز پزشک
|+| نوشته شده توسط ماشاالله اميدوارعسكري در دوشنبه سی ام مرداد 1385 و ساعت 18:11 | 
فقط ما نیستیم
به جای اينکه باکبر و غرورخودرا تنها عامل انجام دهنده وپيش برنده کارها درنظر بگيريد ، اعمال ورفتار ومنش خودرا زير نظر داشته باشيد وموشکافانه برخورد کنيد تا نقاط قوت وضعف شما برای خودتان نمايان گردد ، زحمات ديگران را ناديده نگيريد

|+| نوشته شده توسط ماشاالله اميدوارعسكري در پنجشنبه دوازدهم مرداد 1385 و ساعت 10:8 | 
اقلید به روایت تصویر
تعدادی تصویر ازاقلید  به مناسبت یکسالگی ساده - صمیمی تقدیم به همه دوستان ساده - صمیمی که دیده ای زیبابین دارند وبدنبال زیبایی می گردند :

|+| نوشته شده توسط ماشاالله اميدوارعسكري در سه شنبه سوم مرداد 1385 و ساعت 22:30 | 
معرفی یک شاعر جوان اقلیدی

آقای حميدرضا صابری ازشاعران جوان اقليدی است که درسال 1352 درشهر اقليد متولد شده است.

           به گفته خودش ، ازکلاس اول دبيرستان ، سرودن را بصورت تفننی شروع کرده تا سال 73 که شعرهايش ، درمجلات جوانان ، اطلاعات وهمچنين نشريات محلی واستانی مانند خبر ، عصر و... به چاپ رسيده واکنون به عنوان يکی ازشاعران جوان ، موفق وآتيه دار اقليدی شناخته می شود .

ايشان دو سه سال است که بصورت حرفه ای وجدی به کارشعر پرداخته اند وهم اکنون نيز به عنوان نويسنده ، درصداوسيمای مرکز فارس مشغول به کارمی باشند .

با آرزوی توفيقات روزافزون برای ايشان ، نمونه هايي ازاشعارشان را تقديم می کنم .

اميدوارم همکار ی اين عزيز ودوستان ديگری همانند آقای صابری ، باعث غنای روزافزون ساده – صميمی شود .

                                                                                                                                                                    

 

 غــزل

 

انـگار مدتـی است صنوبـر نمـی کشـی                 سهـم درخت وآب بـرابـر نمـی کشی

انگار مدتی است که ، نقاش چيره دست                پـا ازگليـم خوِيش فراتـر نمـی کشـی

تاريک ترزتاريکخانه ی تاريخ می شـوم                 وقتـی بـه کلابه ی غزلم سر نمی کشی

بـرآسمـان مزرعـه ی سـن گرفته مـان                 ای بالگـرد معجـزه گـر، پـر نمی کشی

آغوش خاک، بوسه ی خيس خدای ابر                عريـانـی لطيف دوپيکـر ؛ نمـی کشی ؟

مـن ماهـی تلاطـم دريـای تـو عـزيـز !               حـالا مـرا بــه آبـی بنــدر نمـی کشی

مـن خط هفتـم غزلـم ، پيـک آخـرم                   ای هفت خط عشق ، مراسرنمی کشی ؟

 

رباعی

 

جـز سيب تـر آرزوی درويش نبـود

                                                                 اندازه ی گندميش تشويش نبود

آدم وفريب سيب وگندم خوردن ؟!

                                                                  نه نه ! به خدا بهانه ای بيش نبود

**************

اين سينه که خيس درد ، دريادرياست

                                                                   گمنام تـرازمـزاربانـوزهـراست

دل گفت – فـرشتـه ی بشارت – بامن

                                                                    بيهوده نگرد ، قبرزهرااينجاست

**************

غم زهراست درچشم توجاری

                                                                 شکايت هاست درچشم توجاری

خدادراشک هايت ميزندموج

                                                                 ويادرياست ، درچشم توجاری ؟!

**************

دلم آغشته ی درد است مردم

                                                     هوای سينه ام سرد است مردم

تمـام درد من اين است آری

                                                    دراينجا قحطی درد است مردم

 

 

 

 

غــزل

 

ای دخـتر سپيـد غـزل ، دوست دارمـت              ای خـوب بـی بديـل وبـدل ، دوست دارمت

زنبـور بـوسـه کنـج لبت لانه کرده است              ای سـرخ ، ای سپيـد ، عسـل ، دوست دارمت

ازهـرچـه نـو ، سپيـد ، آوانگاردتر تويـي              زيبـای خــوب اهـل محـل ، دوست دارمت

کـه مثـل يـک پـرنـده ی آزاد اززميـن              پـرمـی کشـی بـه اوج زحل ، دوست دارمت

کــه ......

ازهـرچـه خـوب ، يک سـروقدی بلندتـر             حتــی بـلـنـدتـــر زقلـــل ، دوست دارمت

دنبـال تـو تفنـگ تهـاجـم بــه دستشـان              صيـادهـای معرکــه – شـل – دوست دارمت

اين لاک پشت ها که به گردت نمی رسند             مـارال دشت وکــوه وکتـل ، دوست دارمت

آه ای پـزشک من ، لبـه ی چاقـوی تورا              بــرنـــده در اتــاق عمــل ، دوست دارمت

گـرذره ذره ام بکنـی زنـده مـی شــوم               دربـيــن شـاعـــران ملــل ، دوست دارمت

ای حـافـظ زبـان وزبـان فصيــح عشـق               ای نغـمـه هـای شيـخ اجـل ، دوست دارمت

مـن بيـن آب و خاک وتوناب گلاب مـن             در مـن دمــيـــده روز ازل ، دوست دارمت

بـا بمب هستـه ای نـگاهـت زمـا همـيـن              خاکستری است که ماحصل ... دوست دارمت

شاعـرنداشتـی دلخـوشـی غيـرازاين فقط             خـوشـحـال ازاينکـه لااقـل ، دوست دارمت

ای وزن عشـق ، وزن سخـن ، وزن عاطفه              مفعــول و فـاعـلات وفـعـل ، دوست دارمت

بشکـن سکـوت تهمـت آلــوده ی مــرا               ای حضـرت مسيـــح غــزل ، دوست دارمت

 

|+| نوشته شده توسط ماشاالله اميدوارعسكري در سه شنبه سوم مرداد 1385 و ساعت 16:16 | 
اقلید ، شهری به قدمت تاریخ

|+| نوشته شده توسط ماشاالله اميدوارعسكري در سه شنبه سوم مرداد 1385 و ساعت 10:23 | 
طبیعت زیبای اقلید

 

|+| نوشته شده توسط ماشاالله اميدوارعسكري در سه شنبه سوم مرداد 1385 و ساعت 10:16 | 
زمستان زیبای اقلید

 

|+| نوشته شده توسط ماشاالله اميدوارعسكري در سه شنبه سوم مرداد 1385 و ساعت 10:11 | 
لینک تصاویر
|+| نوشته شده توسط ماشاالله اميدوارعسكري در سه شنبه سوم مرداد 1385 و ساعت 9:57 | 
برای تمام مادران

بااجازه مدیر محترم وبلاگ آسمان یکرنگی  این مطلب زیبا را از آنجا آورده ام .

توضیح اینکه آسمان یکرنگی وبلاگ زیبایی است که دوستان ساده - صمیمی را به دیدن آن توصیه می کنم :   aseman84.blogfa.com  

 

 

چند مدت پيش هفته نامه نسيم يزد را مي‌خواندم؛ در قسمتي از آن، اين متن ادبي زيبا توجه مرا به خود جذب كرد و برآن شدم تا آنرا براي خود يادداشت كنم و اكنون كه روز مادر هست، مناسب ديدم تا آنرا برايتان بياورم و از همينجا به تمامي مادران، اين روز را تبريك مي‌گويم.

 

شبي پسر كوچكمان پيش مادرش كه در آشپزخانه مشغول كار بود رفت و برگ كاغذي را به او داد.

همسرم دست‌هايش را تميز كرد و نوشته‌ها را با صداي بلند خواند. پسرمان با خط بچگانه‌ نوشته بود:

" صورتحساب:

كوتاه كردن چمن باغچه : 5 دلار

مرتب كردن اتاق خوابم : 1 دلار

مراقبت از برادر كوچكم : 3 دلار

بيرون بردن سطل زباله : 2 دلار

نمره رياضي خوبي كه امروز گرفتم : 6 دلار

جمع بدهي شما به من : 17 دلار "

همسرم را ديدم كه به چشمان منتظر پسرمان نگاهي كرد، چند لحظه خاطراتش را مرور كرد، سپس قلم را برداشت و پشت برگه صورتحساب پسرمان اين عبارت را نوشت:

" بابت سختي 9 ماه بارداري كه در وجودم رشد كردي : هيچ.

بابت تمام شب هايي كه بر بالينت نشستم و برايت دعا كردم : هيچ.

 بابت تمام زحماتي كه در اين چند سال كشيدم تا تو بزرگ شوي : هيچ.

بابت غذا، نظافت تو و اسباب بازي هايت : هيچ.

و اگر تمام اين ها راجمع بزني خواهي ديد كه هزينه‌ی عشق واقعي من به تو هيچ است."

وقتي پسرمان آنچه را كه مادرش نوشته بود خواند، چشمانش پر از اشك شد و در حالي كه به چشمان مادرش نگاه مي‌كرد، گفت مامان...دوستت دارم.

آنگاه قلم را برداشت و زير صورتحساب نوشت: " پرداخت شد! "

|+| نوشته شده توسط ماشاالله اميدوارعسكري در دوشنبه دوم مرداد 1385 و ساعت 13:23 | 
Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar